Praza Pública. Blog da redacción

Unha desculpa

Sun, 26 Feb 2012 20:17:43 +0100

Vimos de despublicar unha nova, pola primeira vez na breve historia de Praza Pública, debido á súa inexactitude. E como o noso público merece unha explicación, aquí a tedes.

A nova, que trataba da presunta desaparición de Galiza Nova e os Comités para dar lugar a unha nova organización ao estilo do que no seu momento foi ERGA, chegounos a través dunha fonte escrita e fiable, dado que se trataba dunhaacta informal das discusións ocorridas no Consello Nacional do BNG celebrado onte. Ademais, a inmensa maioría do seu contido coincidía co expresado na web do propio BNG sobre os acordos da xuntanza. Porén, na acta informal incluíanse algúns puntos que, mesmo que se trataron, foron presentados a título particular por algúns membros do organismo, maissobre os cales non houbo deliberación nin adopción de acordos. Ao comprobar o malentendido ocorrido e as lóxicas reaccións críticas por parte do público lector, chegamos á resolución de despublicar a nova, para non aumentar o mal que a súa divulgación podería causar.

Somos conscientes de que non houbo ningunha tentativa de utilizarnos como mensaxeiros dunha nova intoxicadora ou imprecisa, polo que non apuntamos o dedo para ninguén. Foi erro noso de interpretación, que asumimos e polo que pedimos fondas e sinceras desculpas, ao tempo que reafirmamos o noso compromiso para estarmos alertas a fin de que erros como este non se repitan. Agradecemos as vosas críticas e tamén a vosa comprensión.

Xa están aquí os primeiros blogs

Wed, 15 Feb 2012 14:08:00 +0100

Estamos comezando a activar os primeiros blogs temáticos de Praza. Algúns son individuais, pero a meirande parte son colectivos, polo que se estades interesadas e interesados en colaborar nalgún deles (coa periodicidade que escollades: semanal, quincenal, mensual…) dicídenolo a través do enderezo colaboracions@praza.com.

Ademais dos blogs que xa están creados, ou dos que están previstos na lista que tedes a seguir, estamos abertos a novas suxestións. Se queredes propoñer outros espazos temáticos e en participar neles, facédeo e crearémolos.

Estes son os blogs que se activarán esta tarde:

O Morrazo: A ágora do aletófilo

Ensino: Aula aberta

Baloncesto: Campo atrás

Ideas galegas que merecen ser compartidas: Citi

Dereitos civís: Dereitos e Liberdade

Palestina: Diario de Palestina

Música: Discordancias

Ciclismo: Elos e canelas

Madrid: Madrid mon amour

Fútbol galego: O batifondo

Rugby: Melé a cinco

Portugal: Portugaliza

Cultura: Seres queridos

Animais: Espazo vivo

Dúbidas xurídicas: Lei e pobo

Medios de Comunicación: Hackeando a mediocracia

Lusofonía: Lusoafonia

Viños: Bago miúdo

Pais e nais: Se o vello Sinbad tivese fillos

E estes os que iremos activando nos vindeiros días

Mundo:

Illas Británicas

Catalunya

Arxentina

Brasil

China

Bruxelas

Ciencia e tecnoloxía:

Tendencias dixitais

Trebellos, tecnoloxía

Hábitat, arquitectura

Ciencia

Cultura:

Artes visuais

Música

Teatro

Banda deseñada

Literatura

Cine

Patrimonio

Videoxogos

Social:

Mundo verde

Cooperativismo, consumo

Medio rural

Infancia e mocidade

Lecer:

Festas

Gastronomía

Sexo

Viaxes, sendeirismo

Deportes:

Rallies

Locais:

O Ribeiro

O Condado

O código fonte de Praza, liberado

Wed, 08 Feb 2012 15:52:00 +0100

Un dos principios que sostén o proxecto de Praza Pública é o de compartir. Cremos nunha cultura transparente, e cremos que se xera máis beneficio social e económico compartindo software ca creando estruturas propietarias.

Por iso todo o software empregado en Praza Pública é software libre. Algún foi desenvolvido pola empresa A navalla suíza e outro foino por diversas empresas e individuos de todo o mundo. Podedes ver a lista completa dos créditos na páxina de colofón.

Hoxe, unha semana despois de botar a andar Praza Pública, temos dispoñible unha versión xa suficientemente estable do código informático que constrúe o xornal, para a súa descarga libre (licenza GNU GPL Affero 3). Quen queira pode coller o pack de software, instalalo, crear a súa propia Praza Pública ou aproveitar solucións a problemas concretos para outros problemas web. Iso si, e ao igual que nos avisos das pilas nos paquetes de xoguetes, “esta boneca non inclúe os contidos”.

http://praza.com/info/6/colofon/

http://praza.com/xornal/uploads/praza.com.tar.gz

Grazas polo voso feedback

Fri, 03 Feb 2012 11:14:21 +0100

A redacción de Praza ten, polo de agora, dous andares. No de arriba estamos os xornalistas, e no de abaixo están os que andan a amañar os desperfectos técnicos e as melloras inmediatas que van xurdindo dende a botadura.

Nestas primeiras 72 horas de Praza chegáronnos máis de 300 mensaxes de feedback: erros de contido, grallas ortográficas, castelanismos… e tamén problemiñas técnicos. Moitos destes problemas están relacionados cos distintos navegadores e con como se ve Praza nalgúns deles. O interese en que Praza funcionase perfectamente en móbiles e en tabelas fixo que os navegadores máis antigos, que non son estándares, teñan dificultades para ver ben o contido, aínda que poden acceder a todo el. De todos os xeitos, houbo algúns navegadores que, sen ser moi antigos, tamén tiñan problemas de visualización, relacionados coas tipografías, co contraste das cores ou coas follas de estilo: eses problemas iniciais xa están amañados case todos.

Outro dos aspectos nos que se traballou nestas horas primeiras foi na optimización dos tempos de caché, para facilitar o traballo noso, dos xornalistas, e para aumentar a velocidade de carga do xornal para vosoutros, os e as lectoras. Tamén se amañaron ligazóns rotas, reparouse algunha imaxe onde os humanos saían coa cabeza cortada e melloráronse algunhas das opcións que temos para a distribución de contidos nas novas. E agora están xa preparando o que será o segundo lanzamento de Praza, o día 15 de febreiro, cando incorporaremos os blogs e os contidos enviados por vosoutros/as, a comunidade.

Se seguides dándonos o feedback, sinalándonos onde nos trabucamos ou onde non funcionan ben as cousas, iremos a mellor. Contamos con vós.

Unha Praza pensada dende e para internet

Thu, 02 Feb 2012 16:58:13 +0100

Praza Pública é un proxecto pensado e deseñado para internet, na crenza de que o mellor vieiro para os medios de comunicación en galego é a Rede. Praza é, ademais, un reto tecnoloxico: é un dos primeiros xornais no mundo deseñados e pensados integramente para o estándar de HTML5, que aproveita todos os recursos dispoñíbeis en internet, e que ademais o fai en formatos libres e abertos.

A principal característica técnica de Praza Pública é o feito de estar completamente construído en HTML5, un formato tecnolóxico innovador que o pon á dianteira dos medios de comunicación na Península. O HTML5 ábrelle a porta ao aproveitamento realmente multimedia dos contidos xornalísticos. Podedes ver unha mostra no tratamento deste corte de audio, por exemplo, ou neste vídeo coa última entrevista feita a Isaac Díaz Pardo. A medida que Praza Pública engraxe irá empregando máis intensamente estes recursos tecnolóxicos dende o punto de vista xornalístico, incorporando distintos widgets e utilidades enfocadas á información de calidade.

Outra característica clave de Praza Pública, na que se gastou moito esforzo, é a de adaptarse perfectamente a todos os tamaños de pantalla. Praza non está pensada unicamente para computadores, senón para as técnicas de uso e as dimensións que trouxeron tablets e smartphones. Así, se agora estades diante dun computador e queredes ver como funcionaría nun móbil, por exemplo, só tedes que reducir o seu tamaño turrando por unha esquiniña.

En 2012 a maior parte da conversa que xera un xornal sucede fóra do propio medio, esparexido polas distintas redes sociais. Por iso en Praza Pública criamos que non tiña sentido desenvolver un sistema interno e limitado de comentarios, como o que estamos acostumados a ver nos medios, e si apostar por integrar toda a conversa que se produce en Facebook, Twitter e Google+ (e o que virá) dentro do mesmo fío.

Entre os demais aspectos técnicos interesantes de Praza Pública pódense sinalar a optimización para navegadores máis modernos, o alto nivel de emprego de cachés para reducir tempos de cargas e aumentar a velocidade, o emprego total de software libre (tanto o desenvolvido en Galicia como aproveitado e reempregado), a liberación extensiva de contidos con licenzas abertas, o seguimento da actualidade con técnicas de real-time etc.

Desculpas pola primeira caída

Thu, 02 Feb 2012 16:55:00 +0100

A primeira mañá tivemos un encontro un pouco brusco coa realidade. A súpeta, calorosa e intensa resposta de vós, lectoras e lectores, sumado a unha serie de pequenos problemas técnicos pola nosa parte, fóronse sumando e derrubaron o servidor ata tres veces, cada unha delas máis seria cá anterior. Sentímolo, sentímolo moito. As persoas de Dinahosting, onde está hospedado o servidor, fixeron un traballo épico para recuperar todo o contido. Agora xa todo o que existía a primeira hora da mañá está dispoñible e recuperado.

Agora retomamos o ritmo xa pouco e pouco, e xa nos estamos partindo o peito para facer noticias, ou o equivalente que desexedes. Prometemos que a próxima vez que sexamos trending topic saberemos resistir mellor.

De paso aproveitamos para explicar algúns detalles sobre a visualización. Algúns usuarios teñen problemas para ver as páxinas cando empregan navegadores moi antigos, e non estándares. Poder atender a navegación nos móbiles e nos tablets significa que os usuarios que empregan o software menos actualizado nos computadores, e que son menos do 2% dos usuarios de Praza, van ter dificultades. Poderán ver todo o contido, sen perder nada, pero non poderán aproveitar os elementos máis interesantes que si aproveitarán os demais. Pregamos desculpas, pero… é todo o que podemos facer.

Se queres ver Praza antes ca ninguén...

Mon, 30 Jan 2012 22:19:00 +0100

Praza Pública nacerá este mércores 1 de febreiro ás doce do mediodía. Daquela poderás ler, ver e escoitar os temas que estamos preparando.

Se queres un adianto, vén este martes ao Museo do Pobo Galego, onde a partir das sete da tarde faremos unha presentación da web e dalgúns dos seus contidos e colaboradores e colaboradoras.

Presentación de praza.com

Auditorio do Museo do Pobo Galego. Compostela

Martes 31 de xaneiro. 19 horas

Se queres participar na construción de Praza, fai un depósito ou transferencia a favor desta conta corrente: Entidade: Caixa Rural Galega. Titular: Fundación Praza Pública. Nº de conta: 3070-0044-52-6084862520

Abertos a todos os temas: os nosos microespazos

Mon, 30 Jan 2012 08:58:00 +0100

Praza funcionará na selección de temas a dous niveis. Un máis xeralista, responsabilidade no núcleo da redacción e das colaboracións xornalísticas, necesariamente ligado á actualidade e aos grandes temas do momento (aínda que procurando sempre ter unha axenda de temas e un repertorio de voces propio). Pero do mesmo xeito buscaremos os temas-nicho (por suposto, tamén na axenda de temas da redacción), pero en boa medida a través de microespazos especializados, a xeito de blogs temáticos.

Estes espazos, que terán unha presenza automática na portada e que poderán ser destacados polo seu interese xornalítico, serán autónomos e deles responsabilizaranse os seus autores (cunha certa coordinación e supervisión por parte de Praza). O obxectivo é que estes espazos, de periodicidade variable (diarios, semanais ou mensuais), e xestionados por unha persoa ou grupo de persoas non sexan meramente textuais ou opinativos, senón que incorporarán información especializada, multimedia, conversa cidadá…

Este será un espazo preferente para falar de ciencia, novas tecnoloxías, deportes, consumo, cooperativismo, viaxes, sexo, sendeirismo, música… O seu número é totalmente flexible e dependerá da demanda e do interese dos propios colaboradores e colaboradoras, pero a idea é comezar cuns vinte. Algúns ligaranse de forma clara á áreas temáticas do xornal e outros funcionarán por libre, podéndose acceder a todos eles, en calquera caso, a través dun contedor específico.

Aínda que Praza comezará a funcionar este mércores día 1, os blogs inauguraranse ao redor do día 15. Dende hai unhas semanas estamos deseñándoos, debatendo as temáticas que consideramos que deberían tratar e falando con diversas persoas para que os coordinen ou creen contidos para eles. Teremos blogs internacionais (dende as Illas Británicas, China, Arxentina, Brasil, Catalunya…), blogs culturais (centrados na banda deseada, literatura, na música, no teatro, nas artes visuais ou no cinema), blogs de humor, de videoxogos, de moda, de gastronomía, de sexo, sobre tendencias dixitais, sobre paternidade e maternidade, sobre coñecemento científico, sobre consumo e cooperativismo, baloncesto, ciclismo, sobre medios de comunicación…

Se queres colaborar nalgún deles, ou se queres suxerir novas ideas, podes escribirnos a colaboracions@praza.com

Quedan dous días. Praza xa está aquí

Sun, 29 Jan 2012 21:10:00 +0100

Praza aspira a ser un medio de comunicación que cobra as necesidades de información daquelas persoas en Galicia que non están conformes cos medios de comunicación existentes. Daquelas persoas que non contan con espazos que recollan a súa visión da realidade, as súas preocupacións, que están desprovistas de instrumentos que amplifiquen a súa voz. Praza tamén quere ser o espazo no que os e as xornalistas poidan desenvolver o seu oficio con liberdade, valentía e calidade, e de xeito retribuído. Praza é, antes que calquera outra cousa, un espazo no que facer xornalismo. Xornalismo de calidade, xornalismo que afonde nos temas que outros só tratan de forma superficial, xornalismo que revele aquelas cuestións que están ocultas, cunha axenda propia, distinta á que manexan os medios convencionais, que lle dea voz a aquelas persoas, colectivos e sectores que hoxe non a teñen nos outros medios diarios que existen en Galicia.

Praza é un medio que empregará unicamente o galego na produción dos seus contidos. Máis como un acto de normalidade que de reivindicación (que vai implícita na propia práctica). Empregamos o galego en todos os ámbitos da nosa vida e como xornalistas queremos traballar en galego. E como lectores queremos informarnos en galego. Queremos que entre os nosos lectores e lectoras haxa galegofalantes monolingües, bilingües, e castelanfalantes. Cremos que o galego non é un obstáculo en ningún caso. A inmensa maioría dos cidadáns e das cidadás pode ler en galego sen problema ningún, e o público castelanfalante será lector de Praza se lle contamos noticias e historias que lles interesen e que ninguén máis lles conta ou se llelas contamos mellor.

Praza é un medio dixital. Porque os custes de impresión e distribución dun diario impreso son inasumibles, pero tamén porque cremos que a rede é o futuro e tamén o presente do xornalismo. E porque cremos que a rede é un espazo de liberdade para a difusión das voces que queren un cambio real na nosa sociedade. A rede é tamén un espazo de encontro e de confluencia entre iniciativas distintas e é un espazo para a construción colectiva de contidos e de discursos. Praza é un medio que nace na rede e que polo tanto non vai tentar artellar nunha pantalla os contidos e ferramentas dun xornal impreso.

Pola contra, queremos aproveitar todas as ferramentas multimedia (foto, video, infografía) que ofrece a rede, e as posibilidades de produción colaborativa de contidos, e de narración en tempo real. Temos, ademais, unha gran preocupación pola presentación gráfica das informacións, por aproveitar todas as posibilidades informativas das infografías e por experimentar con novas ferramentas e formatos.

Praza vai ser un medio de produción de contidos xornalísticos, coa vontade de incidir na realidade e nas axendas dos actores con poder e dos restantes medios. Queremos preocupar a quen teña que preocuparse e queremos propiciar que nas rúas e na rede se fale de temas dos que hoxe non se está falando ou que fican ocultados e diminuídos por outros. Pero un medio de comunicación, sobre todo na rede, é moito máis ca iso. En primeiro lugar, cremos firmemente en que as verdadeiras habilidades dos e das xornalistas residen na súa capacidade para mirar ao seu redor e detectar que temas son importantes, que fontes e persoas están achegando información e datos de interese para explicar unha realidade. Os e as xornalistas son expertos e expertas, ben nunha área temática, ben nunha área xeográfica, contan cunha rede de fontes de referencia e cun background que lles permite situar rapidamente todas as pezas cando algo sucede e contarllo aos seus lectores de maneira sinxela e afondando nas claves dunha cuestión.

A rede é un océano de información, datos, voces, medios de comunicación grandes coma unha multinacional e pequenos coma un blog. É inabarcable, cada vez máis, e en calquera caso os lectores non teñen a obriga nin o tempo de coñecer todas as fontes de información de interese, de saber onde atopar eses datos. Ese sempre foi o oficio dos xornalistas e hoxe, nunha sociedade da información que multiplica até o infinito os fluxos comunicativos, éo máis ca nunca. Por iso, nós dende Praza querémoslles ofrecer aos lectores e lectoras, ademais dos contidos producidos por nós, unha selección daquelas reportaxes, artigos, vídeos, infografías publicadas en todo o mundo e que consideremos que poden explicar a realidade.

Praza tamén aspira a ser, como toda praza, un punto de encontro, un lugar por onde discorran todos os fluxos, conversas e creacións da Internet galega. Estamos faltos de espazos de referencia e ancoraxe. Hai uns anos, cando a rede era moito menos complexa do que é hoxendía, Vieiros cumpría esa función de barrio galego na rede, mesmo o blogomillo como praza estendida foi un lugar onde aportar. Hoxe a rede multiplicouse e fragmentouse. Publícanse moitos máis contidos ca nunca (blogs especializados, pequenos medios, conversas sociais en twitter e facebook…) pero moitos deles non son coñecidos por milleiros de persoas que que cadra están interesadas neles. En Praza queremos visibilizar eses fluxos, ben a través da selección de blogs e medios temáticos, ben a través da posta en valor das conversas que teñen lugar nas redes sociais, ben mediante fórmulas de intercambio de contidos ou de ligazón recíproca con outros medios galegos, configurando unha caste de anel de información e contidos dixitais producidos en Galicia.

Queremos que os lectores sintan que Praza é súa, que está aberta non só ás súas suxestións e comentarios, senón tamén aos temas que queiran publicar directamente ou que nós poidamos desenvolver a partir dunha indicación que nos fagan chegar. Cremos no xornalismo cidadán, en que persoas ou colectivos xestionen de maneira autónoma espazos que creemos para eles. Será un mecanismo que asegure a pluralidade de temas e voces en Praza. Cremos tamén nas ferramentas do crowdjournalism, en que os lectores constrúan con nós determinadas informacións, mediante o envío de datos, textos, imaxes ou vídeos.

Praza quere ser un medio diario, aproveitando as posibilidades de inmediatez que ofrece a rede. Pero tamén quere ofrecer unha información repousada, que será a súa marca de identidade. Praza, aínda que se preocupará en maior medida por esta segunda cuestión, quere funcionar a dúas velocidades, contando en tempo real (mediante narración textual ou mediante streaming) determinados acontecementos que consideremos que teñen unha importancia sobresaliente. Praza contará, ademais, cunha fiestra de real-time, situada a carón do titular principal, que servirá para informar ao instante daquelas novas das que haxa que ofrecer un adianto e que tamén funcionará como espazo de selección e curación de novas, posts ou tweets que consideremos que lles poden interesar aos lectores e lectoras.

...E unha excepcional sección de opinión

Fri, 27 Jan 2012 16:52:00 +0100

O vindeiro mércores 1 de febreiro Praza comezará a publicar tamén artigos, análises, tribunas e comentarios, nunha sección de opinión que queremos que sexa plural, variada e de calidade. Algunhas das sinaturas que xa están confirmadas son as seguintes:

Marilar Aleixandre, Diego Giráldez, Iago Martínez, Rosa Aneiros, Manuel González, Manoel Santos, Xoán Hermida, Isabel Vilalba, Xulio Ríos, Rafael Cuíña, Lourenzo Fernández Prieto, Diego Taboada, Encarna Otero, David Rodríguez, Fran Martínez Hidalgo, Ana Miranda, Fernando Garrido, Suso Baleato, Manuel Candelas, Lorena Gómez, María Xosé Vázquez, Rosa Regueiro, Xosé Antonio Pena Beiroa, Dani Álvarez, Manuel Dios, Álvaro Rodríguez, Mariló Candedo, Rubén Pérez, Tati Mancebo, Craig Patterson, Xavier Vence, Raimundo Viejo, Millán Fernández, Manuel Cendán, Manoel Valcárcel, Carolina Silva, Víctor Sampedro, Iván Xil, Henrique Monteagudo, Pepe Árias, Valentim Fagim, Juan Varela, Antón Lado, Patricia de Lorenzo, Manuel Bragado, Fran Alonso, Xosé Manuel Sande, Martin Pawley, Begoña Outeiro, Arturo Casas, María do Cebreiro, María Queijas, Xan Facal, David Peón, Gonzalo Rivero, Diego Barros, Xosé María Torres, Xana García, Xan Duro, Raúl Asegurado, Adela Figueroa, Juan Torres, Bieito Iglesias, Xan Duro, Martiño Noriega, Luis Villares, Uxío Novoneira, Xurxo Martínez, Xabi Blanco, Xaime Subiela, Ramón Maiz, Aida Pena, Zoopolitik, Eva Campos, Marcus Fernández, Xabier Rolán, Belén Regueira, Amada Traba, Suso Lista, Luz Ponte, Alfonso Tellado, Carlos Barros, Sechu Sende, Marcos Calveiro, Mario Regueira, Xabier Docampo, Iolanda Zúñiga, Marcos Lorenzo, Manuel Jabois, Emilio Martínez Rivas, Xurxo Mariño, Ezequiel Mosquera, Aloia Álvarez, Carlos Neira, Teresa Táboas, Luz Ponte, Leo F. Campos, Grial Parga, Quico Cadaval, Uxía Senlle, Cristina Marchán, Xabier Cid, Luís César, Pili Neira, Francisco Caamaño, Fran P. Lorenzo, Francisco Allegue, Ezequiel Mosquera…

Un excelente grupo de xornalistas

Thu, 26 Jan 2012 21:02:00 +0100

Ademais do traballo que realiza un núcleo de redacción formado por Marcos Pérez, Lara Graña e David Lombao, en Praza poderedes ler con frecuencia as colaboracións informativas (reportaxes, entrevistas en profundidade e crónicas amplas) dun grupo de excelentes xornalistas, como Rosabel Candal, Marga Tojo, Alberto Ramos, Montse Dopico, Miguel Pardo, Belén Puñal, Laura Ruíz, Rebeca Fernández, Marcos Sueiro, Roberto Noguerol…

Deste xeito, Praza contará cunha ampla pluralidade de voces, de temas, de estilos e de perspectivas. E poderemos tratar con profundidade todas as áreas informativas: política, cultura, economía, movementos sociais, deportes, mundo, ciencia e tecnoloxía.

Se queres propoñer temas de investigación, ou se queres colaborar con nós, escríbenos a colaboracions@praza.com

Xa temos enderezos electrónicos, para que poidas falar con nós!

Thu, 26 Jan 2012 12:37:28 +0100

redaccion@praza.com (para enviarnos informacións, notas de prensa…)

publicidade@praza.com (para coñecer as nosas tarifas e espazos publicitarios)

colaboracions@praza.com (para enviarnos textos de opinión, colaboracións xornalísticas e propoñer a creación de blogs especializados)

E os enderezos dos nosos redactores e redactoras:

david@praza.com (David Lombao)

lara@praza.com (Lara Graña)

marcos@praza.com (Marcos Pérez)

Construamos a praza entre todos e todas

Tue, 24 Jan 2012 22:01:08 +0100

Colaborar con Praza é moi sinxelo. Podes facer un depósito ou transferencia a favor desta conta corrente:

Entidade: Caixa Rural Galega

Titular: Fundación Praza Pública

Nº de conta: 3070-0044-52-6084862520

Se es unha persoa física, fai constar o teu nome completo e o número do documento de identidade (DNI, Pasaporte, RNE…) xunto cun e-mail que utilizaremos para enviarche o comprobante de ingreso, necesario para ter dereito a unha desgravación do 25% na túa cota IRPF.

Se fas a doazón no nome dunha persoa xurídica, debes informar a razón social e o CIF, ademais dun e-mail ao cal enviaremos o comprobante de ingreso, necesario para ter dereito a unha desgravación do 35% no IS.

O réxime fiscal das doazóns a fundacións está definido na Lei 49/2002 e no Real Decreto 1270/2003.

Se poño cartos, a que teño dereito?

I. Beneficios políticos

A partir de 3.000 € de contribución (inicial ou acumulada).

Integración no Padroado da Fundación Praza Pública, máximo órgao de goberno da entidade responsable polo xornal Praza Pública.
A partir de 300 € de contribución (inicial ou acumulada).

Integración no Consello Asesor da Fundación Praza Pública, órgao comunitario de carácter consultivo.

II. Beneficios editoriais

Para todas as persoas que realicen contribucións económicas.

Obxectos diversos de merchandising do xornal Praza Pública.
A partir de 50 € de contribución (inicial ou acumulada).

Recepción en domicilio dun folleto mensal cos mellores contidos publicados no xornal durante ese período.
A partir de 300 € de contribución (inicial ou acumulada).

Recepción en domicilio de libros e dun anuario

E se non podo poñer cartos, tamén conto?

Claro que si!

III. Beneficios sociais

O xornal Praza Pública instaurará unha moeda virtual, o patacón.

Os euros das achegas económicas poden ser convertidos en patacóns, os cales tamén poden adquirirse mediante todo tipo de colaboracións co xornal, como por exemplo a difusión de contidos de Praza Pública nas redes sociais. Os patacóns terán o mesmo valor de cambio que os euros e darán lugar aos mesmos dereitos políticos e editoriais descritos nas liñas anteriores.

Os patacóns tamén poderán ser usados como moeda na nosa rede de establecementos colaboradores, para acceder gratuitamente ou a prezos reducidos aos produtos e servizos ofertados por eses establecementos con vantaxes exclusivas para os lectores e lectoras de Praza Pública.

A transparencia e a ética, piares de Praza

Mon, 23 Jan 2012 21:35:28 +0100

Praza quere facer da transparencia económica e da ética xornalística a base do seu funcionamento. Transparencia económica que se fai efectiva dende o momento en que expoñemos as necesidades económicas, os custes anuais de facer un xornal dixital de calidade cunha redacción de 3, 5 ou 7 xornalistas. Unha transparencia que será continua, como garantía para as persoas que confíen en nós e se convertan en subscritores de Praza, pero que pensamos que é importante para todos os lectores. Periodicamente publicaremos na páxina, á vista de todos, os nosos ingresos e vías de financiamento, así coma os custes, e o estado xeral das contas de Praza: capital e débedas.

Queremos anticiparnos a calquera pregunta que xorda sobre a procedencia dos ingresos de Praza ou sobre o estado económico da Fundación e deste xeito gañarnos a confianza de todos. Queremos tamén expoñer en todo momento o custe de facer bo xornalismo e a necesidade de que os lectores se impliquen no sostemento do proxecto, se é que confían no noso bo facer xornalístico.

Queremos ser, tamén, ligado ao anterior, un medio que respecte sempre uns principios éticos e deontolóxicos moi estritos. E para iso publicaremos un decálogo de normas e tarefas internas sobre a nosa relación con fontes, anunciantes e administración, sobre os procesos de produción e investigación e sobre os dereitos cos que contan os lectores e lectoras.

Temas e seccións

Mon, 23 Jan 2012 09:15:00 +0100

Praza primará os temas a fondo, con seguimento durante varios días e traballados mediante elementos textuais (informacións e tamén opinións e análises), audiovisuais e infográficos.

Praza opta por un fluxo único de contidos, primando o tratamento continuado e en profundidade dunha serie de temas cada semana. Estes temas terán unha presenza moi relevante en portada: seleccionaranse a media ducia de temas que sexan de interese nos últimos días, que funcionarán como pequenos colectores de contidos. Nos medios dixitais este tipo de dossieres de referencia e contextualización van ir gañando peso, como aglutinadores e referencia permanente.

Haberá tamén seccións, sobre todo pensando nas persoas ás que lles gusta ler o xornal estruturado desta maneira. Tanto dende os espazos das seccións coma dende as novas adscritas a unha área concreta se poderá acceder aos espazos (de opinión, blogs especializados…) asociados.

Pensamos en sete grandes seccións, ás que emprestaremos unha meirande atención. Hai temáticas importantes: lingua, comunicación, educación… que poden e deben ser transversais:
Política (Galega e estatal)
Mundo
Movementos sociais, ecoloxía, economía solidaria, consumo
Cultura
Economía
Deportes
Ciencia e Tecnoloxía e Internet

A política galega e a estatal están agrupadas no mesmo contedor, aínda que centraremos a nosa atención na política galega. É bo que estean xunguidas, para poder elaborar un discurso coherente e transversal: dinámicas da ‘nova dereita’ aquí e en Madrid, reivindicación federal, construción da nova esquerda (ecoloxista, social) aquí e no Estado, Galeuscat…

Mundo conforma unha sección propia porque aínda que non lle poidamos dedicar tanta atención, as dinámicas de traballo van ser específicas: moito contacto con expertos (Igadi, etc), atención moi focalizada en temas concretos, á marxe da axenda dos demais medios (Brasil, Portugal, América Latina, temas puntuais nos que participen galegas e poidamos contar con voces propias: FSM, Flotilla a Gaza…). Mundo complementarase con microespazos e as achegas de colaboradores que escribirán dende outros países.

En Economía procuraremos ser orixinais na axenda de temas e afondar nas análises. Moito contacto cos ‘nosos’ expertos e expertas, moita interpretación dos movementos e procesos, moita relectura de fontes de referencia, moito contido útil (news you can use) e moita información de consumo e economía práctica. Ademais, unha gran preocupación por explicar o alcance e as causas reais da crise, e por analizar os sectores produtivos da economía galega.

Cultura. Cultura emerxente feita en Galicia, atención ao universal, ademais da cultura tradicional e aproveitar todas as oportunidade que teñamos de elaborar contidos propios e entrevistas con autores de prestixio. O noso valor, a maiores, será a multimedia. Haberá tamén unha sección de crítica (cinema, literatura, teatro, artes visuais e música). Tamén é imprescindible que esta sección (coma todas, pero esta se cadra máis) sexa moi colaborativa, contando coas achegas de lectores e lectoras, de colectivos, asociacións e dos propios autores, para os que debe ser un espazo de promoción e mesmo de creación. Cultura contará con microespazos especializados asociados.

Movementos sociais. É unha área destinada a tratar a actualidade, debates e procesos das entidades do terceiro sector, economía solidaria, movemento asociativo, movementos sociais, ecoloxismo, feminismo, consumo, banca ética. Será, polo tanto, unha sección cunha amplísima pluralidade de voces e temas (que nalgúns casos lindarán con política e noutros con economía), e con microespazos asociados.

Ciencia e Tecnoloxía. Unha boa sección de ciencia é fundamental, sobre todo tendo en conta que o coñecemento cientifico ten un tratamento moi deficiente nos medios xeralistas. Debemos incorporar á masa investigadora galega e contar coa súa visión experta. En novas tecnoloxías e Internet, máis ca ningunha outra sección, por ser moi diversa e interesar, sobre todo a ‘nichos’ de lectores e lectoras, é a que mellor pode aproveitar as posibilidades dos microespazos.

Deportes. Importante. Debemos ser selectivos (de novo por necesidade). Se cadra, poucos contidos, pero escollidos. Deportes mal tratados polos medios convencionais e con moito pulo en Galicia. E na fin de semana unha táboa con resultados dos principais equipos galegos nas principais competicións.

Correccións e novas achegas ao código deontolóxico

Sun, 22 Jan 2012 13:07:00 +0100

1. Tratamento informativo da violencia machista:

Á hora de abordar a violencia que exercen os homes contra as mulleres, seguiremos as recomendacións efectuadas en 2004 polo Colexio de Xornalistas de Galicia a través da Declaración de Compostela e tomaremos como referencia así mesmo outros códigos de boas prácticas, coma o difundido por Público en 2008 para informar sobre a violencia de xénero. Medios e xornalistas deben adoptar un compromiso activo na denuncia da violencia de xénero, incentivando a toma de conciencia social sobre a problemática que comporta. Non cabe a neutralidade.

Ambos os dous textos inciden en certas cuestións, que para nós son fulcrais: a necesidade de tratar estas informacións dunha maneira global e contextualizada, entendéndoo como un problema social e enmarcándoos na problemática xeral da violencia contra as mulleres, baseada nun modelo patriarcal de sociedade no que o rol feminino estivo e está supeditado ao masculino non só se manifesta nos malos tratos dentro do ámbito doméstico, senón tamén nos abusos e agresións sexuais, no acoso laboral, e na violencia específica e singular contra as nenas. En calquera caso, nunca tratalos como sucesos, fuxir do efecto narcotizante que provoca a enumeración de casos sen un tratamento en profundidade

Outra cuestión fundamental é tratar con xustiza a vítimas e agresores, entendendo como debería ser obvio, que a vítima nunca é responsábel do feito violento, polo que é preciso evitar unha cobertura que a culpabilice, e que o agresor é o único responsábel, polo que é preciso evitar un tratamento informativo que o xustifique, como sucede sempre que se bota man doutras circunstancias persoais. Débese evitar a rumoroloxía, primando as fontes policiais e as fontes expertas, e evitar que comentarios sobre disensións ou boas relacións no seo da parella, por exemplo, leven a explicar a violencia como a consecuencia lóxica dunha situación de deterioración ou, pola contra, como un arrebato ocasional.

Non identificaremos ás vítimas e preservaremos a súa intimidade. En canto aos agresores, sempre respectaremos a presunción de inocencia ata que haxa sentenza firme. Pero identificaremos debidamente aos agresores cando fosen condenados.

Especificaremos as condenas. Informaremos os aspectos xudiciais e, sempre que haxa sentenza condenatoria, recolleremos o castigo no titular. Tamén destacaremos as denuncias previas, procesos xudiciais pendentes e ordes de afastamento. Incluiremos sempre ao final da noticia o teléfono gratuíto para denunciar malos tratos e calquera outra información útil.

Por último, aínda que non menos importante, o tratamento axeitado deste tipo de violencia debe comezar por unha correcta utilización da linguaxe, cualificando estas situacións de violencia de xénero, violencia machista, violencia sexista ou violencia masculina contra as mulleres, e nunca violencia doméstica, violencia de parella ou violencia familiar. En xeral, teremos unha gran preocupación por desbotar a linguaxe sexista, por entender que reforza a dominación simbólica contra as mulleres.

2. Tratamento de informacións nas que menores de idade sexan protagonistas:

Praza Pública ten como obxectivo tratar as informacións en profundidade, de xeito transversal, indo máis aló dos sucesos específicos e situándoos nun contexto. Este tipo de coberturas evita, de inicio, moitas dos erros e abusos nos que o xornalismo incorre á hora de publicar informacións ligadas con menores, sobre todo aquelas nas que existen elementos de violencia. Porén, teremos en conta en todo momento as recomendacións efectuadas polo Colexio de Xornalistas de Galicia en 2007 a raíz do caso de Boiro:

Protección do menor, preservación da súa imaxe e dereito á intimidade, á dignidade e ao anonimato de todas as persoas implicadas.

Evitar o sensacionalismo, a intromisión nos sentimentos e as especulacións sobre estes

Rigorosidade na información e contraste dos datos. Evitar orientar as testemuñas

Dereito a non proporcionar información. Os medios de comunicación esquecen demasiado a miúdo que os protagonistas das noticias non sempre queren mostrarse en público.

Non alongar as informacións de modo innecesario. Cando a información que xerou a noticia deixa de ser importante ou interesante porque “caduca”, os datos pouco relevantes e que non engaden ningún tipo de valor convértense no eixo da nova, para o cal é necesario, na maioría das ocasións, esaxeraren ou cualificaren estes aspectos para lles daren unha aparencia externa atractiva que chame a atención da audiencia.

Non implicar a terceiros. Os medios adoitan utilizar as voces non autorizadas de veciños e coñecidos para lle dar unha maior carga de veracidade á información e ás testemuñas. Porén, débese coidar a relación coas fontes, procurando que estas sexan plurais e diversas, non só oficiais, senón tamén expertas, e desbotando os testemuños das fontes espontáneas (veciños, na meirande parte dos casos) que non aportan datos relevantes ou significativos para o desenvolvemento da información.

Realizar unha análise profunda e contextualizada. Á hora de afrontaren este tipo de informacións, os medios de comunicación toman o camiño máis doado e trátanas a xeito de casos illados. Non se poden despachar este tipo de informacións mediante pequenos bosquexos, senón que se deben de ter en conta as diversas perspectivas, antecedentes, causas e consecuencias para encaixar unha problemática como esta no entorno social e cultural no que se desenvolve.

Non facer xuízos paralelos. Os medios de comunicación deben dedicarse a informar, non a dictaren sentencias ou resolucións ou a xeraren estados de alarma social e inestabilidade que acaben por influír no tratamento que o propio poder xudicial lle dea á vítima e ao agresor

Non asediar á vítima. Cando as vítimas se agachan porque non teñen interese por saíren nos medios e porque queren manter a súa intimidade, privacidade, dignidade e identidade, os medios de comunicación deben aceptar a súa decisión e buscar outros medios de testemuña rigorosos que lles axuden a afrontar as situacións.

Non publicar imaxes sen consentimento.

É sábado e, coma todos os días, seguimos traballando para ter a...

Sat, 21 Jan 2012 12:00:00 +0100

É sábado e, coma todos os días, seguimos traballando para ter a Praza preparada para o 1 de febreiro. Na foto, o equipo de redacción do xornal traballando nas oficinas d’a Navalla Suíza este venres.

Código de boas prácticas do xornalismo dixital

Thu, 19 Jan 2012 11:43:00 +0100

Queremos redactar un código ético para o xornalismo dixital no que figuren, ademais das cuestións deontolóxicas, éticas e metodolóxicas propias do exercicio do xornalismo escrito, aspectos específico relacionados coa publicidade online, os links hipertextuais, a manipulación de imaxes, o copyright e as licencias libres, a conversa social, e a privacidade.

Queremos facelo, porque así o permite e o obriga a rede, de maneira colaborativa e horizontal, porque a relación entre xornalistas e lectoras, entre o medio e a cidadanía, baséase na confianza e porque boa parte da desconexión que hoxe se advirte entre os destinatarios da información parte das malas prácticas exercidas polos medios, pola laxitude na aplicación da deontoloxía do xornalismo, que nos medios dixitais non é moi distinta da dos medios impresos, pero si ten elementos singulares, novas dificultades e tamén posibilidades engadidas.

Empregamos como base algúns textos deontolóxicos xa en funcionamento, aprobados pola FAPE, o Colexio de Xornalistas, ou por algúns medios, coma The New York Times, The Guardian, LaInformación ou Vilaweb. Pero queremos que este texto se vaia complementando con todas as achegas, correccións e propostas de quen queira facelas. É pois un código en código aberto.

Na era dixital a ética é a única razón de ser do xornalismo. Nun ambiente conectado onde calquera pode publicar calquera cousa finalmente será o socialmente responsábel aquilo que poderá ser confiado e considerado como xornalismo. O único que pode identificar aos e ás xornalistas con respecto a outros informantes que actúan na rede é o compromiso ético, solidario e progresista coa realidade e coa vontade de obter a descrición máis fiel posible da verdade pola vía do máis amplo consenso de percepcións.

O profesional da información debe diferenciarse das outras fontes polo seu equilibrio e imparcialidade e, sobre todo, por un sentido da responsabilidade que lle permita desenvolver o seu rol social, que se fundamenta na confianza. No xornalismo dixital, os e as profesionais teñen que redefinir a súa función e identidade para combinar a súa liberdade existencial con nocións de rendición de contas pública e responsabilidade social.

O propósito dos códigos é protexer e asegurar o vínculo de confianza entre o xornal e os seus lectores e lectoras, e polo tanto para protexer a integridade do medio e do seu xornalismo. A privilexiada posición da prensa está estreitamente relacionada coas responsabilidades e deberes específicos que son impostos aos medios e aos e ás xornalistas. A re-conceptualización da función e ética do xornalismo, sexa profesional ou xornalismo cidadán non pode ser imposto desde arriba, senón que ten que ser resultado dun proceso dialóxico autorregulatorio.

1. Verificación e transparencia:
O compromiso coa procura da verdade levará sempre ao xornalista a informar só sobre feitos dos cales coñeza a súa orixe, sen falsificar documentos nin omitir informacións esenciais, así como a non publicar material informativo falso, enganoso ou deformado. A xornalista nunca debe publicar información que se saiba que é imprecisa e, no caso de que se publique información cuestionable, deberase aclarar que pode ser dubidosa. É mellor que outro medio publique primeiro unha información que arriscarse a caer nun erro importante que pode levar a perder a nosa credibilidade como xornalistas e a do medio.

A xornalista deberá fundamentar as informacións que difunda, o que inclúe o deber que contrastar as fontes e o de dar a oportunidade á persoa afectada de ofrecer a súa propia versión dos feitos. Debemos difundir unicamente informacións fundamentadas, evitando en calquera caso afirmacións ou datos imprecisos e sen base dabondo que poidan lesionar ou menosprezar a dignidade das persoas e provocar un dano ou descrédito inxustificados a institucións e entidades públicas e privadas, así como a utilización de expresións ou cualificativos inxuriosos. Os e as xornalistas débenlle lealdade, ante todo, á cidadanía e aos seus lectores e lectoras.

Confíar na autenticidade e a fiabilidade das nosas fontes é esencial. As comunicacións dixitais e un entorno de noticias que cambian moi rapidamente son retos especiais para a verificación, e o escepticismo tería que ser o punto de partida. Temos que ser tenaces na procura da corroboración fiable e debemos facer explícito o nivel de substantación que fomos quen de conseguir. Non debemos asumir como un feito certo un dato que foi proporcionado por alguén que non podemos autenticar.

Onde sexa pertinente temos que compartir cos lectores e lectoras o método empregado para chegar a unha declaración. O público ten o dereito de coñecer canta máis información sexa posible sobre a fiabilidade das fontes.

O xornalista non debe plaxiar nunca unha información e polo tanto debe identificar e enlazar coas fontes sempre que sexa factible.

O xornalismo convencional atópase con limitacións de tempo e espazo que limitan as recomendacións anteriores. O xornalismo electrónico non asegura de seu máis tempo ao xornalista para elaborar a súa información, pero si lle permite dispor de todo o espazo que desexe á hora de documentar unha información, así como dun factor temporal máis flexible á hora de engadir contidos tales como ampliacións de información, novos testemuños, comentarios de lectoras, réplicas de fontes, etc.

Outra rutina xornalística propia do medio dixital que incrementa as posibilidades de contraste de información é o establecemento de ligazóns con outras versións da devandita información presentes na rede. A posibilidade de facer explícito o proceso de creación e xestión da información tamén acrecenta a súa credibilidade.

2. Relación coas fontes:
O xornalista debe recoñecerlles ás persoas individuais e/ou xurídicas o seu dereito a non proporcionar informacións nin responder preguntas, sen prexuízo do deber dos e das xornalistas de atender o dereito da cidadanía á información.

O xornalista debe recoñecer que as persoas de a pé posúen un maior dereito ó control da información sobre eles mesmos que os oficiais públicos e outras persoas ou personalidades que perseguen poder, influencia ou atención. Porén, nos asuntos relacionados coas administracións públicas, o dereito fundamental á información debe prevalecer sempre por riba de calquera restrición que vulnere inxustificadamente o principio da transparencia informativa á que estean obrigadas.

O xornalista debe respectar o off the record cando este fose expresamente invocado, conforme coa práctica usual desta norma nunha sociedade libre. Polo tanto, o xornalista respectará o segredo das súas fontes e a privacidade das mesmas (confidencialidade), se así se estipulou entre ambas as partes, sabendo que se pode acoller ao chamado segredo profesional.

As mencións e declaracións anónimas deben ser manexadas con cautela. En moitas ocasións as persoas falarán máis honestamente se se lles deixa falar de xeito anónimo. Polo tanto, o uso non atribuído dunha cita pode polo tanto levar ao lector cara a un máis certo entendemento dun tema. Porén, o uso preguiceiro ou indiscriminado da cita anónima convértese nunha ameaza. Temos que ser sinceros sobre as nosas fontes, mesmo se non as podemos nomear, e no caso de optar por esta opción, as declaracións que publiquemos non deben conter elementos pexorativos cara a outras persoas.

3. Opinión:
A xornalista establecerá sempre unha clara e inequívoca distinción entre os feitos que narra e o que poidan ser opinións, interpretacións ou conxecturas, aínda que no exercicio da súa actividade profesional non está obrigado a ser neutral. Este principio adquire unha gran relevancia desde o punto de vista clásico dos medios de comunicación: os e as xornalistas representan “a canle de información” cara á cidadanía. Se mesturan información obxectiva con información subxectiva están a condicionar a veracidade da información e, por tanto, están a limitar a liberdade dos cidadáns. Pero nun marco de abundancia de información a función do xornalista dixital case se despraza á o extremo oposto: as cidadás nadan en información, e algúns case afogan. Un dos papeis do xornalista dixital é precisamente o de seleccionar información, priorizala e descartar fontes. E farao baixo un criterio subxectivo, por suposto. Por tanto, a opinión do xornalista pasa de ser un elemento secundario, cando non sobrante, a constituír o factor principal, o motivo polo cal un xornalista ten os lectores (ou interactores) que ten.

As xornalistas debemos evitar magnificar anécdotas ou feitos sen importancia, tomando a parte polo todo. A obxectividade regresa non como método, senón como resultado desexado dunha acción subxectiva.

4. Respecto á presunción de inocencia, a menores e ao honor:
O xornalista debe asumir o principio de que toda persoa é inocente mentres non se demostre o contrario e evitar ao máximo as posibles consecuencias danosas derivadas do cumprimento dos seus deberes informativos. Tales criterios son especialmente esixibles cando a información verse sobre temas sometidos ao coñecemento dos Tribunais de Xustiza.
a) O xornalista deberá evitar nomear nas súas informacións aos e ás familiares e amigos/as de persoas acusadas ou condenadas por un delito, salvo que a súa mención resulte necesaria para que a información sexa completa ou equitativa.
b) Evitarase nomear as vítimas dun delito, así como a publicación de material que poida contribuír á súa identificación, actuando con especial dilixencia cando se trate de delictos contra a liberdade sexual.

A xornalista debe respectar o dereito das persoas á súa propia intimidade e imaxe, especialmente en casos ou acontecementos que xeren situacións de aflición ou dor, evitando a intromisión gratuíta e as especulacións innecesarias sobre os seus sentimentos e circunstancias, especialmente cando as persoas afectadas o expliciten, tendo presente que:
a) Só a defensa do interese público xustifica as intromisións ou indagacións sobre a vida privada dunha persoa sen o seu previo consentimento.
b) No tratamento informativo dos asuntos en que medien elementos de dor ou aflición nas persoas afectadas, a xornalista evitará a intromisión gratuíta e as especulacións innecesarias sobre os seus sentimentos e circunstancias.
c) As restricións sobre intromisións na intimidade deberán observarse con especial coidado cando se trate de persoas ingresadas en centros hospitalarios ou en institucións semellantes.
d) Prestarase especial atención ao tratamento de asuntos que afecten á infancia e á mocidade e respectarase o dereito á intimidade dos nenos/as e adolescentes.

Os criterios indicados nos dous principios anteriores aplicaranse con extremo rigor cando a información poida afectar a menores de idade. En particular, o xornalista deberá absterse de entrevistar, fotografar ou gravar aos menores de idade sobre temas relacionados con actividades delituosas ou enmarcables no ámbito da privacidade.

En xeral, a xornalista extremará o seu celo profesional no respecto aos dereitos dos mais débiles e os discriminados. Por iso, debe manter unha especial sensibilidade nos casos de informacións ou opinións de contido eventualmente discriminatorio ou susceptibles de incitar á violencia ou a prácticas humanas degradantes.
a) Debe, por iso, absterse de aludir, de modo despectivo ou con prexuízos á raza, cor, relixión, orixe social ou sexo dunha persoa ou calquera enfermidade ou discapacidade física ou mental que padeza.
b) Debe tamén absterse de publicar tales datos, salvo que garden relación directa coa información publicada.
c) Debe, finalmente, e con carácter xeral, evitar expresións ou testemuños vexatorios ou lesivos para a condición persoal dos individuos e a súa integridade física e moral.

5. Rectificación
A xornalista ten o dereito de informar pero tamén o deber de rectificar en caso de difundir informacións erróneas que puidesen incorrer en dano algún a terceiros. Debemos rectificar con dilixencia e co tratamento adecuado á circunstancia as informacións -e as opinións que delas deriven- que estean probadas como falsas e que por este motivo resulten prexudiciais para os dereitos e intereses lexítimos das persoas e/ou organismos afectados, sen eludir, se fose preciso, a desculpa, con independencia do que as leis dispoñan ao respecto.

As correccións deberán ser recollidas nun rexistro público, ao final da nova, que recolla todas as modificacións efectuadas no texto. Se a rectificación se refire a un dato especialmente relevante, o xornalista deberá redactar unha breve nota aclaratoria ao final do texto. No caso de que o erro fose advertido por un lector ou lectora, no final do texto ou na caixa de comentarios debe ser feito o agradecemento a quen alertou do erro e o pedido de desculpas aos lectores/as.

No caso de que o erro se refira á tese da información, resultando esta falsa ou inxuriosa, unha vez advertida a difusión de material falso, enganoso ou deformado, o xornalista estará obrigado a corrixir o erro sufrido con toda rapidez e co mesmo despregamento tipográfico e/ou audiovisual empregado para a súa difusión. Así mesmo difundirá a través do seu medio unha desculpa cando así proceda. Así mesmo, e sen necesidade de que os afectados acudan á vía xudicial, deberá facilitar ás persoas físicas ou xurídicas a adecuada oportunidade de replicar as inexactitudes.

6. Relación ética coa información, con anunciantes e protagonistas da actualidade:
A xornalista está obrigado a realizar unha distinción formal e rigorosa entre a información e a publicidade para non inducir a erro ou confusión dos usuarios. Polo tanto, non se poden presentar subrepticiamente as diferentes modalidades de patrocinio e de información comercial (publireportaxe) coma se fosen materiais informativos das redaccións nin se poden encubrir sen que poidan ser claramente diferenciades polos lectores e lectoras.

A xornalista debe denegar tratos de favor a anunciantes e grupos de especial interese e resistir ante a súa presión para influír no contido.

A xornalista non debe aceptar nunca retribucións ou gratificacións de terceiros por promover, orientar, influír ou ter publicado informacións ou opinións. A práctica de aceptar obsequios e agasallos está a criterio dos medios e dos propios profesionais, establecendo as condicións e circunstancias en que es poden ultrapasar os límites dunha cortesía razoable, converténdose nun factor de mediatización ou distorsión do traballo profesional.

O xornalista non debe utilizar nunca en beneficio de intereses propios ou doutras persoas informacións privilexiadas, obtidas de forma confidencial, como xornalistas, no exercicio da súa función informativa. En particular, o xornalista que habitual ou ocasionalmente informado sobre asuntos financeiros estará suxeito ás seguintes limitacións:
a) Non poderá utilizar no seu propio beneficio económico datos financeiros dos que teña coñecemento antes da súa difusión xeral, nin poderá tampouco transmitir tales datos a terceiros.
b) Non poderá escribir sobre accións ou valores nos que teña un interese financeiro significativo propio ou dos seus familiares.
c) Non poderá negociar de ningún modo acciones ou valores, sobre os que teña intención de escribir nun futuro próximo.

7. Tratamento de imaxes e material audiovisual:
Non están permitidas as manipulacións en imaxes, vídeos e audios que supoñan unha alteración interesada do contido orixinalmente recollido na realidade co obxectivo de producir unha determinada visión da realidade ou un novo significado. En canto ás fotografías non está permitido alterar a información visual gravada orixinariamente polo obxectivo da cámara, é dicir, engadir, eliminar, desprazar ou modificar calquera elemento da imaxe orixinal. Os recortes ou seleccións de partes da imaxe orixinal que se realicen non deben modificar igualmente o contido informativo orixinal da mesma.

8. Dereitos dos e das xornalistas:
Para garantir a necesaria independencia e equidade no desempeño da súa profesión, a xornalista deberá reclamar, para si e para quen traballen ás súas ordes:
a) O dereito a unhas dignas condicións de traballo, tanto no que se refire á retribución, como ás circunstancias materiais e profesionais nas que debe desempeñar a súa tarefa.
b) O deber e o dereito de oposición a calquera intento evidente de monopolio ou oligopolio informativo, que poida impedir o pluralismo social e político.
c) O deber e o dereito de participación na empresa xornalística, para que se garanta a súa liberdade informativa de maneira compatible cos dereitos do medio informativo en que se exprese.
d) O dereito a invocar a cláusula de conciencia, cando o medio do que dependa pretenda unha actitude moral que lesione a súa dignidade profesional ou modifique substantivamente a liña editorial.
e) O dereito e o deber a unha información profesional actualizada e completa.

O xornalista ten dereito a ser amparado tanto no marco da súa propia empresa como polas organizacións asociativas ou institucionais, fronte a quen, mediante presións de calquera tipo, pretendan desviarlle do marco de actuación fixado no presente Código Deontolóxico.

9. Estilo lingüístico:
Adóitase dicir que o rexistro neutro é o máis apropiado á función informativa da linguaxe xornalística. E non poucas veces enténdese que un rexistro ‘neutro’ vai indisolublemente ligado a unha lingua de mínimos, o que non é certo. Un rexistro neutro pide unha lingua non moi connotada: nin requintada nin lacónica, senón sobria; nin refinada nin vulgar, senón culta; nin efusiva nin seca, senón contida… Noutras palabras, a lingua xornalística non habería de ser nin unha lingua remota, nin unha lingua familiar. Un texto xornalístico non é un texto xurídico nin médico, por exemplo; nin ten que ter pretensións didácticas, nin veleidades digamos literarias. Pero tampouco é un texto cheo de coloquialismos, nin tolera vulgarismos de ningún tipo. Un estilo informativo eficaz non desdí nada dunha lingua matizada e rica, senón dunha lingua profusa ou prolixa, tanto como dunha lingua indixente ou monótona. En certo xeito, un estilo informativo eficaz pide unha lingua regular e sostida, sen desfeitas, pero non nada rutineira.

10. Conversa social:
As conversas florecen só cando os nosos membros se senten benvidos e seguros. Nos comentarios dos lectores e lectoras, ou nas novas e textos publicados directamente por eles non se permitirán ofensas nin insultos, non se permitirán ameazas nin maltratos verbais a outros lectores/as, nin aos autores/as dos textos nin aos seus protagonistas. Tampouco se permitirá a publicación de rumores, datos non verificados ou que se refiran á vida privada das persoas. Non se permitirá a introdución nas discusións de distorsións mediante mensaxes repetitivas, mensaxes sen sentido ou “spam.”. Non se permitirá a utilización de argumentos baseados na discriminación en función de nivel económico, relixión, nacionalidade, xénero, preferencia sexual, idade, rexión, incapacidade, etc. Os discursos de odio de calquera clase levarán á suspensión inmediata e permanente de acceso a todo ou parte dos servizos. Nunha comunidade chea de opinións e preferencias, as persoas sempre discrepan. Praza anima e dá a benvida ás discusións activas e os debates quentes, mais os ataques persoais son unha violación directa das condicións de servizo dos lectores.

Os contidos non permitidos e que serán eliminados de inmediato inclúen contidos que:
1. Sexan evidentemente ofensivos e promovan o racismo, a intolerancia ou o odio contra un grupo ou persoa, ou a causación a estes de danos físicos ou psíquicos de calquera tipo;
2. Soliciten información de calquera persoa menor de 18 anos;
3. Conteñan pornografía, violencia, temas ofensivos ou ligazóns a outros sitios web para adultos;
4. Constitúan ou promovan información falsa ou enganosa, ou promovan actividades ilegais ou condutas abusivas, ameazantes, obscenas, difamatorias, inxuriosas ou calumniantes;
5. Acosen ou promovan o acoso doutra persoa;
6. Publiquen información que represente ou cre un risco para a privacidade ou a seguridade de calquera persoa;
7. Exploten ás persoas de forma sexual ou violenta;
8. Incentiven ou promovan calquera actividade ou empresa delituosa, ou brinden información con instrucións sobre actividades ilegais, incluídas, entre outras, a fabricación ou compra de armas ilegais, a violación da privacidade de terceiros, ou a subministración ou a creación de virus informáticos;
9. Impliquen actividades comerciais e/ou vendas sen o consentimento previo por escrito, como concursos, sorteos, publicidade ou esquemas piramidais;
10. Impliquen a transmisión de correo lixo ou cartas en cadea, ou o envío de mensaxes non solicitadas de correo masivo ou spamming;
11. Violen os dereitos á honra, á intimidade e á imaxe de calquera persoa
12. Constitúan ou promovan comportamentos ou actitudes que supoñan malos tratos a animais ou persoas ou inciten a iso.

A. Tratamento informativo da violencia machista:

B. Tratamento de informacións nas que menores de idade sexan protagonistas:

Protección do menor, preservación da súa imaxe e dereito á intimidade, á dignidade e ao anonimato de todas as persoas implicadas.

Evitar o sensacionalismo, a intromisión nos sentimentos e as especulacións sobre estes

Rigorosidade na información e contraste dos datos. Evitar orientar as testemuñas

Dereito a non proporcionar información. Os medios de comunicación esquecen demasiado a miúdo que os protagonistas das noticias non sempre queren mostrarse en público.

Non alongar as informacións de modo innecesario. Cando a información que xerou a noticia deixa de ser importante ou interesante porque “caduca”, os datos pouco relevantes e que non engaden ningún tipo de valor convértense no eixo da nova, para o cal é necesario, na maioría das ocasións, esaxeraren ou cualificaren estes aspectos para lles daren unha aparencia externa atractiva que chame a atención da audiencia.

Non implicar a terceiros. Os medios adoitan utilizar as voces non autorizadas de veciños e coñecidos para lle dar unha maior carga de veracidade á información e ás testemuñas. Porén, débese coidar a relación coas fontes, procurando que estas sexan plurais e diversas, non só oficiais, senón tamén expertas, e desbotando os testemuños das fontes espontáneas (veciños, na meirande parte dos casos) que non aportan datos relevantes ou significativos para o desenvolvemento da información.

Realizar unha análise profunda e contextualizada. Á hora de afrontaren este tipo de informacións, os medios de comunicación toman o camiño máis doado e trátanas a xeito de casos illados. Non se poden despachar este tipo de informacións mediante pequenos bosquexos, senón que se deben de ter en conta as diversas perspectivas, antecedentes, causas e consecuencias para encaixar unha problemática como esta no entorno social e cultural no que se desenvolve.

Non facer xuízos paralelos. Os medios de comunicación deben dedicarse a informar, non a dictaren sentencias ou resolucións ou a xeraren estados de alarma social e inestabilidade que acaben por influír no tratamento que o propio poder xudicial lle dea á vítima e ao agresor

Non asediar á vítima. Cando as vítimas se agachan porque non teñen interese por saíren nos medios e porque queren manter a súa intimidade, privacidade, dignidade e identidade, os medios de comunicación deben aceptar a súa decisión e buscar outros medios de testemuña rigorosos que lles axuden a afrontar as situacións.

Non publicar imaxes sen consentimento.

Praza nacerá o 1 de febreiro

Wed, 18 Jan 2012 21:02:00 +0100

Quedan dúas semanas exactas. O mércores 1 de febreiro, véspera da Candeloria, Praza comezará a publicar, cos obxectivos que xa compartimos con vós: Facer xornalismo de calidade, valente, indo á raíz dos asuntos, con temas e voces que hoxe non contan con espazo en Galicia, en contacto coa sociedade civil máis activa e que non se conforma coa situación actual. Facer xornalismo dixital, aberto, colaborativo con toda a forza e a creatividade da rede galega e aproveitando todas as posibilidades que ofrece o medio (vídeo, infografía, deseño…). Facer xornalismo en galego, con toda a normalidade, porque é a lingua do noso país.

Praza Pública será unha realidade grazas a todas e todos vós, ao voso apoio e ás vosas achegas económicas, grandes ou pequenas, que fan que Praza sexa propiedade de vós, os lectores e lectoras. Seguimos animándovos a que cada un de vós, na medida das vosas posibilidades, colaboredes co proxecto, como achega inicial para beneficiarvos das contrapartidas que ofrecemeos aos asinantes, ou a xeito de subscrición anual. Para facer Praza máis forte e máis libre.

O 1 de febreiro poderedes ler reportaxes, entrevistas, crónicas, artigos de opinión, e poderedes navegar por unha web moderna e intuitiva. Un xornal dixital deseñado por A Navalla Suíza da maneira na que un xornal dixital debe ser feito no ano 2012.

Ao longo do mes de febreiro iremos poñendo en marcha outras funcionalidades, como blogs ou espazos de construción colaborativa da información. Se tedes suxestións ou propostas, non dubidedes en escribirnos a info@prazapublica.com.

Estade atentos e atentas a este blog, porque día a día iremos contándovos novidades e adiantos sobre como vai ser o xornal, o voso xornal. Unha praza na que atoparnos.

A Galicia non lle cómpre o silencio

Wed, 18 Jan 2012 13:02:00 +0100

A Galicia non lle cómpre o silencio. Para evitar que o silencio encore a Galicia nace Praza Pública, un novo xornal dixital en lingua galega. Aínda está viva a crise da prensa tradicional e a deleiba dos medios de comunicación na nosa lingua. En dous anos desapareceron da Rede e dos quioscos a maioría das cabeceiras informativas en galego e reduciuse drasticamente a pluralidade informativa. Nós non nos resignamos, nin aceptamos a condena de Galicia como terra de imposibles e de submisión. Son precisos novos medios para mellores tempos.

Son necesarios, e urxentes, proxectos informativos en lingua galega cos que dar vida a un espazo de comunicación e diálogo cidadán noso. Modesta en medios, Praza Pública ambiciona contribuír desde o pluralismo, a independencia de criterio e a crítica á súa construción, abríndose á participación dos cidadáns. Non hai boa información sen o diálogo permanente cos lectores e lectoras e coidar desa conversa é imprescindible para ser un medio de utilidade para o país.

Hai que facer posible unha nova relación entre medios, xornalistas e cidadáns e cidadás. A través de Praza queremos atender unha nova axenda informativa máis apegada aos problemas e preocupacións dos e das cidadáns do común. Somos sabedores de que unicamente é posible facelo cun proxecto xornalístico baseado na capacidade, na intelixencia e no bo facer dos profesionais da comunicación. Praza Pública será un medio para o recoñecemento da calidade do traballo dos e das xornalistas de Galicia.

Queremos ser un xornal dixital que atenda as novas realidades que agroman en Galicia, na súa cultura, na innovación económica e no ensaio cívico de novas linguaxes, dereitos e liberdades. Praza será un lugar de encontro de todos os galegos e galegas que desexan o cambio político, social e cultural no noso país, de quen están comprometidos co avance do noso autogoberno e se esforzan por dar voz e maior protagonismo á nosa sociedade civil.

Queremos que Praza repouse na solidez do seu proxecto xornalístico e no compromiso activo dos seus lectores e lectoras. Praza é un proxecto editorial que se financiará grazas ás súas achegas, grandes ou miúdas, de acordo coas posibilidades de cada quen. Non imos confiar o futuro financeiro de Praza ás axudas públicas. A experiencia dos medios galegos doutrora dinos que se hai unha sólida comunidade de lectores poderemos estar no mercado dos medios, ofrecendo uns produtos informativos innovadores e atractivos para cidadáns e anunciantes.

A nosa empresa é esa comunidade de lectores e lectoras. Por iso decidimos que Praza Pública non tivese o seu soporte empresarial nunha sociedade mercantil senón nunha fundación sen ánimo de lucro, da que formarán parte todas aquelas persoas que fagan achegas de capital ou traballo xornalístico. A fundación será o espazo de decisión de todas e todos os que fagan posible Praza Pública coa súa xenerosidade, apoio solidario e traballo.

Sabemos que a forza de Praza Pública é a forza do compromiso dos seus lectores e lectoras. O 1 de febreiro Galicia contará cunha nova Praza Pública. Grazas a vós, terá un novo medio de comunicación libre para dicir, debater e criticar; un novo medio plural en voces e pareceres, para saber o que acontece en Galicia, para saber do mundo desde Galicia e para facer saber de Galicia no mundo.